4 Characteristics of a Good Listener

4 ویژگی یک شنونده خوب

It’s easy to tell when someone’s not paying attention, but it can be surprisingly tricky to know what truly excellent listening looks like. Behavioral scientists have found that good listening is one of the most important things we can do to improve our relationships, develop our worldview, and potentially even change people’s minds.

خیلی راحت می‌فهمیم که یکی حواسش نیست و به حرف‌هایمان گوش نمی‌دهد، اما تشخیص اینکه «گوش دادن عالی» واقعاً چه شکلی است، گاهی خیلی سخت می‌شود. دانشمندان علوم رفتاری کشف کرده‌اند که گوش دادن خوب یکی از مهم‌ترین کارهایی است که می‌توانیم برای بهبود روابطمان، گسترش جهان‌بینی خودمان و حتی (در برخی موارد) تغییر نظر دیگران انجام دهیم.

So, what can we do to become better listeners? At its core, listening in a one-on-one conversation is about taking an interest in another person and making them feel understood. There’s no universally agreed upon definition of high-quality listening, but some recurring features include attentiveness, conveying understanding, and showing a positive intention towards the speaker.

پس چطور می‌توانیم شنونده بهتری شویم؟ در اصل، گوش دادن در یک گفت‌وگوی دو نفره یعنی واقعاً به طرف مقابل علاقه نشان بدهیم و کاری کنیم احساس کند فهمیده شده است. تعریف واحدی که همه روی آن توافق داشته باشند برای «گوش دادن باکیفیت» وجود ندارد، ولی چند ویژگی همیشه تکرار می‌شود: توجه کامل، نشان دادن اینکه حرف طرف را درک کرده‌ای، و نیت مثبت نسبت به او.

This doesn’t mean you can simply go through the motions — researchers have found that merely smiling and nodding at set intervals doesn’t quite work. However, there is something slightly performative about listening in that it’s important to show you’re doing it.

So, in addition to actively attending to a speaker’s words, good listeners also use questions and body language that indicate their understanding and their desire to understand. This might feel awkward at first, and what’s most effective might depend on your relationship with the speaker. But with time and practice you can internalize these basic behaviors.

این به این معنا نیست که فقط ادا دربیاورید؛ تحقیقات نشان داده لبخند زدن و سر تکان دادن مکانیکی در فواصل مشخص تقریباً هیچ فایده‌ای ندارد. با این حال گوش دادن تا حدی جنبه نمایشی هم دارد؛ باید نشان بدهید که دارید گوش می‌دهید. شنونده‌های خوب علاوه بر توجه واقعی به کلمات گوینده، از سوال، زبان بدن و جملات تأییدی استفاده می‌کنند که نشان دهد هم درک کرده‌اند و هم می‌خواهند بیشتر بفهمند. شاید اولش کمی معذب‌کننده باشد و بهترین روش هم بستگی به رابطه‌تان با طرف مقابل داشته باشد، اما با تمرین این رفتارها برایتان طبیعی می‌شود.

So, let’s say a good friend wants to tell you about an issue they’re having with their partner. Before even starting your conversation, remove any distractions in the environment. Turn off the TV, take off your headphones and put your phone away — far away. One study showed that even the visible presence of a phone made conversations feel less intimate and fulfilling to those involved.

فرض کنید دوست صمیمی‌تان می‌خواهد درباره مشکلی که با شریک زندگی‌اش دارد حرف بزند. حتی قبل از شروع مکالمه، همه حواس‌پرتی‌ها را حذف کنید: تلویزیون را خاموش کنید، هدفون را دربیاورید و گوشی را خیلی دور بگذارید. یک پژوهش نشان داد حتی حضور قابل دیدن یک گوشی موبایل باعث می‌شود گفت‌وگو برای دو طرف کمتر صمیمی و رضایت‌بخش باشد.

Once the conversation begins, one of the most important things you can do is also the most obvious — try not to interrupt. This doesn’t mean you need to stay completely silent.

But if you do interject, look for natural pauses to ask open-ended questions that benefit the speaker, not just your curiosity. Questions like “What happened next?” or “How did that make you feel?” confirm that you’re following the story while also helping the speaker dive deeper into their own thoughts.

وقتی حرف زدن شروع شد، مهم‌ترین (و بدیهی‌ترین) کار این است که سعی کنید وسط حرف طرف نپرید. این به این معنی نیست که باید کاملاً ساکت بمانید. اگر خواستید چیزی بگویید، صبر کنید تا مکث طبیعی پیش بیاید و سوال باز بپرسید که به نفع گوینده باشد، نه فقط کنجکاوی خودتان؛ مثلاً: «بعدش چی شد؟» یا «اون موقع چه حسی داشتی؟» این سوال‌ها هم نشان می‌دهند دارید دنبال می‌کنید و هم به طرف کمک می‌کنند عمیق‌تر به احساسات و افکار خودش فکر کند.

Another great way to show your understanding is by summarizing what you just heard and asking if you’ve missed anything. Summaries like this show the speaker that you’re truly trying to understand them rather than just waiting for your turn to talk.

یکی دیگر از راه‌های عالی برای نشان دادن درک، خلاصه کردن چیزی است که تازه شنیده‌اید و پرسیدن «چیزی جا انداختم؟». این کار به طرف مقابل ثابت می‌کند واقعاً دارید تلاش می‌کنید بفهمیدش، نه اینکه فقط منتظر نوبت خودتان باشید.

Speaking of which, while a good conversation requires back and forth, planning out your response while the speaker is talking is a common way to miss what’s being said.

So, try to stay present and if you lose focus, don’t be shy about asking the speaker to repeat what you missed. This might feel embarrassing, but asking for clarification actually shows that you’re committed to understanding.

در همین رابطه، خیلی‌ها وقتی طرف مقابل هنوز دارد حرف می‌زند، در ذهنشان جواب آماده می‌کنند و همین باعث می‌شود بخش مهمی از حرف‌ها را از دست بدهند. سعی کنید در لحظه حضور داشته باشید. اگر حواستان پرت شد، خجالت نکشید و بگویید «ببخشید، اون آخرش رو دوباره بگو». شاید کمی خجالت‌آور باشد، ولی در واقع نشان می‌دهد چقدر براتان مهم است که درست بفهمید.

Finally, don’t be afraid of silence. It’s okay to ask for a moment to formulate your response and taking a beat to think can help speakers reflect on their speech as well.

و در آخر، از سکوت نترسید. کاملاً اشکالی ندارد که چند ثانیه به خودتان مهلت بدهید تا جوابتان را پیدا کنید. این مکث‌ها به هر دوی شما فرصت فکر کردن می‌دهد و معمولاً گفت‌وگو را غنی‌تر می‌کند.

These might seem like small changes, but together they make a big difference. And when people feel heard, they report more satisfaction, trust, and connection in their relationships. In the workplace, employees who feel heard generally experience less burnout, and perceive the managers who listened to them more favorably.

شاید این تغییرات کوچک به نظر برسند، اما وقتی کنار هم قرار می‌گیرند تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنند. وقتی آدم‌ها احساس می‌کنند واقعاً شنیده شده‌اند، رضایت، اعتماد و حس نزدیکی بیشتری در روابطشان گزارش می‌کنند. در محیط کار هم کارمندانی که احساس می‌کنند شنیده می‌شوند، کمتر دچار فرسودگی می‌شوند و نگاه مثبت‌تری به مدیرشان دارند.

Unfortunately, while it might be easy to listen to some people, it can be hard to muster all this focus and attention if you disagree with or dislike the speaker. But these situations might actually benefit most from your efforts to listen openly.

The theory of psychological reactance suggests that trying to force someone to change their mind makes them more likely to defend their point of view. However, recent studies suggest that high-quality listening fosters open-mindedness by creating a non-judgmental and psychologically safe environment.

متأسفانه گوش دادن به کسانی که با آنها موافقیم یا دوستشان داریم راحت است، اما وقتی با کسی مخالفیم یا از او خوشمان نمی‌آید، جمع کردن این همه تمرکز و توجه سخت می‌شود.

جالب اینجاست که همین موقعیت‌ها بیشترین سود را از گوش دادن باز و صادقانه می‌برند. نظریه «واکنش روانی» می‌گوید وقتی سعی کنیم کسی را مجبور به تغییر نظر کنیم، او بیشتر در موضع خودش می‌ماند و دفاع می‌کند. اما تحقیقات جدید نشان می‌دهد گوش دادن باکیفیت و بدون قضاوت، فضای روانی امن ایجاد می‌کند و باعث می‌شود طرف مقابل واقعاً ذهنش بازتر شود.

Of course, truly open-minded listening isn’t about changing people’s minds. Good listening is not the same as agreeing, and conversations don’t have to end with a happy resolution. But even during a disagreement, sometimes being heard is enough to start a deeper conversation.

البته گوش دادن باز به این معنا نیست که حتماً باید نظر طرف را عوض کنیم. گوش دادن خوب با موافقت کردن یکی نیست؛ لازم نیست هر گفت‌وگویی با توافق کامل تمام شود. گاهی همین که یکی احساس کند واقعاً شنیده شده، کافی است تا درِ گفت‌وگوی عمیق‌تر و معنادارتر باز شود.