در صورت پخش نشدن فایل صوتی لطفا فیلتر شکن خود را روشن کنید.

فهرست مطالب

Could we actually live on Mars?

So, you’re thinking of moving to Mars.

Have you picked out a spot for your new home? No? Well, I’m here to help.

First things first, here are some of the things you’ll need to bring to the Red Planet:

a high tolerance for cold, loneliness, and radiation; a lifetime supply of breathable air and food; a multibillion-dollar spaceship; a desire to just get away from it all; and water. You’re definitely going to need water.

So, what sort of real estate are you looking for?

How about a mansion in the maze-like Noctis Labyrinths?

A hideaway in the Happy Face Crater?

A fortress on the Face Mesa?

An ocean view?

Uh, bad news on the last one. You’re about 4 billion years late.

We’re pretty sure that Mars used to have oceans, lakes, rivers — the whole package.

But over time, almost all of it froze beneath the surface or evaporated off into space.

There’s probably still some trapped beneath the seasonally expanding and contracting carbon dioxide ice caps, though.

So, what might Mars look like today if it had surface water?

That, of course, depends on how much we’re talking about, but maybe something like this:

The relatively flat northern hemisphere is below the average elevation, so it would become one giant ocean, while the crater-ridden southern hemisphere would stay mostly high and dry.

That difference between hemispheres is a bit bizarre, and we don’t know why it’s like that.

The southern half is probably much older, judging by features like the number of craters and the evidence of increased volcanic activity in the north.

Okay, so who knows? Maybe one day Mars will have oceans again.

But for now, what we’ve got is essentially one giant dusty desert.

In fact, it’s similar enough to deserts on Earth that we’ve been able to learn a great deal about Mars on our home planet.

For instance, Martian sand dunes form and behave similarly to our sand dunes, though the Martian versions often grow twice as large thanks to a gravitational pull that’s about a third as strong as ours.

And Mars has some features you won’t see on Earth — like tars, which are crestless sand dunes up to fifteen meters tall, whose formations we have yet to understand.

You’re probably wondering, “What do you get when you combine a planet-wide desert with an atmosphere that, like ours, is subject to wind-generating pressure differentials?”

Dust storms.

These will be your main weather hazards on the Red Planet.

They play a large part in making the planet red by distributing rusted iron particles across the surface and into the air.

Thanks to the low gravity and lack of moisture, these dust storms can last for months and cover the planet.

So, you might want to build your home as high as possible.

Well, look no further.

This is Olympus Mons, the largest volcano in the Solar System.

Even if Mars had a breathable atmosphere, you’d find the views from the 25-kilometer summit breathtaking.

Or are volcanoes not your thing?

Then how about Valles Marineris, the largest canyon in the Solar System?

It’s so wide that from one side, the opposite rim would be below the curve of the horizon.

Still, you’ll catch some spectacular blue sunsets in the normally red sky, which gets its color from the dust absorbing most of the blue light, and the way sunlight is scattered by the atmosphere.

Have you got spirit, curiosity, or are you just looking for opportunity?

Then stop stalling and make the move to Mars today.

آیا میتونیم در مریخ زندگی کنیم؟

خب، به فکر رفتن به مریخ افتادی؟
جای خانه جدیدت را انتخاب کرده‌ای؟ نه؟ پس بگذار کمکت کنم.

اول از همه، این‌ها چیزهایی است که باید با خودت به سیاره سرخ ببری: تحمل بالا در برابر سرما، تنهایی و تشعشعات؛ یک عمر ذخیره هوا و غذای قابل تنفس؛ یک فضاپیمای چند میلیارد دلاری؛ اشتیاق برای فرار از همه‌چیز؛ و البته آب! بدون آب که هیچ کاری پیش نمی‌رود.

حالا به دنبال چه جور ملکی هستی؟

یک عمارت در هزارتوی نوکتیس لابیرینتوس؟

یک پناهگاه در دهانه خندان (Happy Face Crater)؟

یک دژ در Face Mesa؟

یا شاید منظره‌ای رو به اقیانوس؟

خبر بد: برای آخری حدود چهار میلیارد سال دیر رسیده‌ای!

تقریباً مطمئنیم که مریخ زمانی اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها و رودخانه‌ها داشته، اما با گذر زمان تقریباً همه آب‌ها یا در زیر سطح یخ زده‌اند یا به فضا تبخیر شده‌اند. البته احتمال دارد هنوز مقداری آب زیر کلاهک‌های یخی دی‌اکسیدکربنی که به‌طور فصلی منبسط و منقبض می‌شوند وجود داشته باشد.

حالا تصور کن مریخ امروز چه شکلی می‌شد اگر دوباره آب سطحی داشت. البته این بستگی به مقدار آب دارد، اما احتمالاً چنین چیزی می‌دیدیم:

نیمکره شمالی که نسبتاً صاف و پایین‌تر از سطح میانگین است، تبدیل به یک اقیانوس بزرگ می‌شد، و نیمکره جنوبی که پر از دهانه برخوردی است، عمدتاً خشک باقی می‌ماند.

این تفاوت میان نیمکره‌ها کمی عجیب است و دلیل آن هنوز مشخص نیست. احتمالاً نیمکره جنوبی بسیار قدیمی‌تر است، چراکه تعداد دهانه‌های آن بیشتر است و شواهدی از فعالیت آتشفشانی بیشتر در شمال دیده می‌شود. شاید روزی دوباره مریخ اقیانوس داشته باشد،اما فعلاً با یک بیابان غول‌پیکر و خاکی طرف هستیم.

جالب است بدانید شباهت مریخ به بیابان‌های زمین به قدری زیاد است که دانشمندان توانسته‌اند اطلاعات ارزشمندی را همین‌جا روی زمین درباره آن به دست بیاورند. برای مثال، تپه‌های شنی مریخ تقریباً مانند تپه‌های شنی زمین شکل می‌گیرند و حرکت می‌کنند، اما معمولاً دو برابر بزرگ‌تر می‌شوند چون جاذبه مریخ فقط یک‌سوم جاذبه زمین است.

البته مریخ ویژگی‌هایی دارد که روی زمین پیدا نمی‌کنید –مثلاً تارز‌ها، تپه‌های شنی بدون تاج که تا ۱۵ متر ارتفاع دارندو شکل‌گیری آن‌ها هنوز برای دانشمندان معماست.

شاید بپرسی:
وقتی یک بیابان سراسری را با جوی که مثل جو زمین اختلاف فشار ایجاد می‌کند ترکیب کنیم، چه می‌شود؟

پاسخ ساده است: طوفان‌های گرد و غبار! این طوفان‌ها اصلی‌ترین خطر آب‌وهوایی مریخ هستند.آن‌ها بخش بزرگی از رنگ سرخ سیاره را شکل می‌دهند چون ذرات آهن زنگ‌زده را در سطح و حتی در هوا پخش می‌کنند. به دلیل جاذبه کم و نبود رطوبت، این طوفان‌ها می‌توانند ماه‌ها ادامه داشته باشند و کل سیاره را بپوشانند. پس شاید بهتر باشد خانه‌ات را تا جای ممکن در ارتفاع بسازی.خوشبختانه چنین جایی هست…

این‌جا المپوس مونز است – بزرگ‌ترین آتشفشان منظومه شمسی. حتی اگر مریخ جوی قابل تنفس داشت، منظره از قله ۲۵ کیلومتری آن نفس‌گیر بود. آتشفشان‌ها را دوست نداری؟ پس به سراغ والس مارینریس برو – بزرگ‌ترین دره منظومه شمسی.این دره آنقدر پهن است که اگر در یک طرف آن بایستی،لبه روبه‌رو پایین‌تر از خط افق دیده می‌شود!

با این حال، می‌توانی غروب‌های آبی شگفت‌انگیزی را در آسمان معمولاً سرخ مریخ ببینی.آسمانی که رنگ سرخش را از غبارهایی می‌گیرد که بیشتر نور آبی را جذب می‌کنندو نور خورشید را به شکل خاصی پراکنده می‌سازند. روحیه ماجراجویی داری؟ دنبال کنجکاوی یا فرصت هستی؟ پس دیگر معطل نکن و همین امروز به مریخ مهاجرت کن.