Question : Should you care what your parents think ?

If I told you not to press this big red button, what would you do? For many people, there’s no greater motivation to do something than being told they can’t. So, what is it about being told “no” that triggers this response?

One of the most enduring explanations for this behavior is what psychologists call reactance theory. Reactance is a motivational state that occurs when people feel their freedom is being threatened, and it compels them to take actions they see as restoring that freedom. Sometimes this emerges as general frustration or direct argument, but the most straightforward response is to simply do the thing they were told not to.

This behavior plays out in public spaces, like when people ignore health campaigns they perceive as overbearing, and in private spaces, like parent-child relationships. However, there are situations where something being forbidden actually makes it less tempting.

In 1972, psychologists at the University of Colorado wanted to know if a romantic relationship facing parental disapproval was more likely to strengthen or crumble under the pressure. To answer this question, they surveyed 140 couples, varying widely in measures of happiness, but all fairly serious in terms of commitment.

Only some couples reported perceived parental opposition to their relationship over the study’s six-month period. But those that did also reported a steady increase in love for one another. The researchers named this trend the Romeo and Juliet Effect after literature’s most famous forbidden lovers and concluded that the results were largely motivated by reactance.

But in the decades since this publication, most follow-up studies have suggested the opposite is true. In fact, the long-term success of a romantic relationship can be predicted by the perceived approval or disapproval of the couple’s friends and family. This trend is known as the Social Network Effect.

So why doesn’t reactance win out over the Social Network Effect? You might think it’s because we value our existing relationships over our potential relationships. But in most cases, disapproving friends and family are just voicing negative opinions or passively not supporting a relationship. It’s rarely a dramatic choice of us or them.

And when it comes to parents, most people with good relationships with their parents feel they can ignore their parent’s advice without serious consequences, while people with bad parental relationships often don’t care what they think anyway.

So if disapproved relationships are more likely to fail, does this mean we’re not willing to fight to date who we want? Well, it might vary from person to person. One theory is that there’s actually two types of reactance: defiant reactance, which is impulsively doing the opposite of what we’re told, and independent reactance, which reflects our deeper desire to make our own choices.

For example, if you tell someone with high defiant reactance to lower their voice, they’ll probably start shouting. Whereas someone with high independent reactance is more likely to simply ignore the request and do what they believe is appropriate.

So when it comes to relationship disapproval, a defiant person might respond by pursuing their romance in secret, but that doesn’t change how the group’s opinion negatively impacts their relationship. Conversely, someone with a particularly independent personality might be capable of ignoring their friends’ concerns and loving whomever they want.

The idea of defiant and independent reactance is fairly new, and researchers are still working to uncover all the motivations behind the Social Network Effect. But these theories help illuminate the important relationship between reactance and our competing needs for independence and inclusion.

How we balance these desires varies across individuals and cultures. But no matter how prone to reactance we may be, our social networks are vital to our sense of identity and well-being. This is especially true in our romantic relationships.

Studies have found that support from a few close companions can help buffer against disapproval from others. And most relationships do better once the individuals involved find supportive social networks.

This outcome might not seem as romantic as a forbidden love affair, but it’s actually in keeping with the story of Romeo and Juliet, whose embattled relationship couldn’t endure the threats of extreme disapproval.

آیا باید به نظر والدین اهمیت بدهیم؟

اگر به شما بگویم که این دکمه بزرگ قرمز را فشار ندهید، چه کار می‌کنید؟ برای خیلی‌ها، هیچ انگیزه‌ای قوی‌تر از این نیست که به آن‌ها گفته شود کاری را نکنند. اما چرا شنیدن “نه” باعث چنین واکنشی می‌شود؟

یکی از توضیح‌های ماندگار روان‌شناسان برای این رفتار، نظریه‌ای به نام واکنش‌پذیری (Reactance) است. واکنش‌پذیری نوعی حالت انگیزشی است که وقتی افراد احساس کنند آزادی‌شان تهدید شده، در آن‌ها شکل می‌گیرد. این حالت باعث می‌شود برای بازگرداندن آزادی خود، دست به عمل بزنند. گاهی این واکنش به صورت عصبانیت یا بحث مستقیم بروز می‌کند، اما ساده‌ترین واکنش، انجام دادن همان کاری‌ست که از آن‌ها خواسته شده انجام ندهند.

این رفتار را می‌توان هم در فضاهای عمومی دید، مثلاً وقتی مردم کمپین‌های سلامت را نادیده می‌گیرند چون آن‌ها را تحمیلی می‌دانند، و هم در فضاهای خصوصی، مثل روابط بین والدین و فرزندان. البته در بعضی موارد، ممنوع بودن یک چیز باعث می‌شود حتی کمتر وسوسه‌انگیز به نظر برسد.

در سال ۱۹۷۲، روان‌شناسان دانشگاه کلرادو می‌خواستند بدانند که آیا مخالفت والدین با یک رابطه عاشقانه باعث تقویت آن رابطه می‌شود یا باعث فروپاشی‌اش. آن‌ها برای پاسخ به این سؤال، با ۱۴۰ زوج که از نظر میزان رضایت متفاوت اما از نظر تعهد نسبتاً جدی بودند، مصاحبه کردند.

تنها بعضی از این زوج‌ها اعلام کردند که مخالفت والدین را تجربه کرده‌اند. اما آن‌هایی که مخالفت را حس کرده بودند، به طور مداوم از افزایش عشق نسبت به یکدیگر خبر دادند. پژوهشگران این روند را اثر رومئو و ژولیت نامیدند؛ برگرفته از معروف‌ترین عاشقان ممنوعه در ادبیات، و نتیجه گرفتند که این افزایش عشق، تا حد زیادی به دلیل واکنش‌پذیری بوده است.

اما در دهه‌های پس از این پژوهش، اکثر مطالعات جدیدتر خلاف آن را نشان داده‌اند. در واقع، موفقیت بلندمدت یک رابطه عاشقانه بیشتر از آن‌که به مخالفت بستگی داشته باشد، به میزان تأیید یا عدم تأیید خانواده و دوستان بستگی دارد. این روند به نام اثر شبکه اجتماعی (Social Network Effect) شناخته می‌شود.

اما چرا واکنش‌پذیری نتوانسته بر اثر شبکه اجتماعی غلبه کند؟ شاید فکر کنید دلیلش این است که ما بیشتر برای روابط فعلی‌مان (مثل خانواده یا دوستان) ارزش قائلیم تا روابط احتمالی آینده‌مان. اما در بیشتر موارد، مخالفت اطرافیان به صورت نظرات منفی یا عدم حمایت پنهان بروز می‌کند، نه یک دو راهی احساسی میان “ما یا او”.

در مورد والدین هم همین‌طور است. اغلب افرادی که رابطه خوبی با والدینشان دارند، احساس می‌کنند می‌توانند توصیه آن‌ها را نادیده بگیرند بدون اینکه پیامد جدی داشته باشد. از طرف دیگر، کسانی که رابطه‌شان با والدین بد است، اصلاً برای نظر آن‌ها اهمیتی قائل نیستند.

پس اگر روابطی که مورد مخالفت واقع می‌شوند بیشتر در معرض شکست قرار دارند، آیا این یعنی ما واقعاً حاضر نیستیم برای عشق بجنگیم؟ این موضوع ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. یک نظریه این است که دو نوع واکنش‌پذیری وجود دارد:

– واکنش‌پذیری لجبازانه که منجر می‌شود فرد برخلاف دستور، به‌صورت تکانشی عمل کند.

– واکنش‌پذیری مستقل که ناشی از تمایل عمیق فرد به انتخاب آزادانه است.

برای مثال، اگر به کسی که واکنش‌پذیری لجبازانه دارد بگویید صدایش را پایین بیاورد، ممکن است بلندتر صحبت کند. اما کسی که واکنش‌پذیری مستقل دارد، احتمالاً اصلاً به درخواست توجهی نمی‌کند و کاری را انجام می‌دهد که خودش درست می‌داند.

در بحث مخالفت با رابطه عاشقانه نیز، فرد لجباز ممکن است رابطه را پنهانی ادامه دهد، اما این کار تأثیری بر تأثیر منفی دیدگاه دیگران نخواهد داشت. از طرفی، فردی با شخصیت مستقل واقعاً می‌تواند نظر دیگران را نادیده بگیرد و کسی را که دوست دارد، بدون دغدغه انتخاب کند.

ایده‌ی وجود دو نوع واکنش‌پذیری موضوعی نسبتاً جدید است و پژوهشگران همچنان در حال بررسی دلایل اثر شبکه اجتماعی هستند. اما این نظریه‌ها به ما کمک می‌کنند تا رابطه میان واکنش‌پذیری و نیازهای متضاد ما به استقلال و پذیرفته شدن اجتماعی را بهتر درک کنیم.

این‌که چگونه بین این دو خواسته تعادل برقرار می‌کنیم، بسته به فرد و فرهنگ متفاوت است. اما بدون توجه به اینکه تا چه اندازه واکنش‌پذیر باشیم، شبکه‌های اجتماعی ما برای حس هویت و سلامت روان‌مان حیاتی‌اند. این موضوع به‌خصوص در روابط عاشقانه اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

مطالعات نشان داده‌اند که داشتن چند دوست نزدیک و حامی می‌تواند اثر منفی مخالفت دیگران را کاهش دهد. و بیشتر روابط زمانی عملکرد بهتری دارند که افراد درگیر در آن‌ها، از شبکه اجتماعی حامی برخوردار باشند.شاید این نتیجه به اندازه یک عشق ممنوعه، رمانتیک به نظر نرسد، اما کاملاً با داستان رومئو و ژولیت هم‌راستا است. رابطه‌ی پرتنش آن‌ها نتوانست در برابر مخالفت شدید اطرافیان دوام بیاورد.