فهرست مطالب

افزایش مشارکت در کلاس زبان

خب، این مسئله‌‌ی عدم تمایل به صحبت کردن و شرکت فعال در کلاس می‌تونه دلایل مختلفی داشته باشه. مثلاً ممکنه شما به‌طور معمول فرد اجتماعی و با اعتمادبه‌نفسی باشید، ولی موقع صحبت کردن به زبان جدید دچار اضطراب بشید؛ یا شما به‌طور کلی، حتی اگر هم از توانایی زبانیتون مطمئن باشید، تمایلی به صحبت در جمع (به هر دلیلی) ندارید.

ترس از اشتباه کردن هم یکی از مواردیه که به‌طور جدی می‌تونه مانع استفاده‌ی شما از زبانی که در حال یادگیریش هستید باشه. طبیعتاً موارد دیگه‌ای هم هست، ولی اجازه بدید به همین سه دلیل که از رایج‌ترین‌ها هستند، بسنده کنیم.

قبل از این‌که ادامه بدم یک مورد رو یادآوری کنم و اون اینه که مسیر یادگیری زبان لزوماً خطی و آسون نیست؛ می‌تونه پر از پیچ و خم باشه و ادامه دادنش نیاز به صبر و مداومت داره. این دو کلمه، کلید بهبود مهارت‌های زبانی شما هستند: صبر و مداومت. پس اگر تکنیکی رو استفاده می‌کنید که به‌طور معجزه‌آسایی در همون ثانیه‌ی اول اعتمادبه‌نفس شما رو از ده به صد نمی‌رسونه، ناامید نشید.

قدم اول افزایش اعتماد به نفسمون ،پذیرش این نکته‌ست که ممکنه کمی طول بکشه که به اون نقطه‌ی دلخواهتون برسید، اما می‌تونید برسید و اون‌موقع متوجه می‌شید که صبر و ممارست شما چه نتیجه‌ی شیرینی داره.

Set Realistic Speaking Goals

این نکته که ، اهدافی که درنظر می‌گیریم قابلِ دست‌یابی و واقع‌گرایانه باشن خیلی مهمه. مثلاً از همون ابتدا هدفمون این نباشه که بتونیم در مورد ساختارهای اجتماعی ده دقیقه بدون مکث صحبت کنیم یا در مورد تأثیر هوش مصنوعی روی بیکاری در آینده‌ی نزدیک نظراتمون رو شرح بدیم؛ ممکنه این موضوع‌ها خیلی جذاب به نظر برسن، اما اگر از ابتدا چنین هدف بزرگی رو بدون در نظر گرفتنِ سطح زبانی برای خودمون در نظر بگیریم، این احتمال وجود داره که نتونیم انتظاراتمون رو در مورد خودمون برآورده کنیم؛ به عبارت دیگه:

We are setting ourselves up for failure.

پس بهتره اون هدف بزرگ رو به قدم‌های کوچک اما قابل دست‌یابی بشکونیم و به این ترتیب اون بخش ذهنمون که تشنه‌ی کسب موفقیت و به عبارتی تیک‌زدنِ قدم‌ها روی چک‌ لیستمونه راضی می‌شه و این حس رو به ما تزریق می‌کنه که تونستیم قدمی به سمت اون هدف نهایی برداریم. خب، حالا دقیقاً چه‌طور؟ بیاید موضوع دوم رو انتخاب کنیم، یعنی تأثیر هوش مصنوعی روی افزایش نرخ بیکاری در آینده‌ی نزدیک.

قدم اول می‌تونه این باشه که من یک سری کلمه و ترکیب‌های لغوی در مورد هوش مصنوعی و همین‌طور بیکاری یاد بگیرم. این‌جا قرار نیست که من یک لیست بلندبالا از کلمه‌های هم‌نشین رو بذارم جلوم و حفظ کنم؛ نه! با توجه به سطح زبانی که دارم (کتاب‌هایی که سطح بندی شدند در این زمینه می‌تونن به من کمک کنن) چند تا عبارت انتخاب می‌کنم.

سعی می‌کنم سراغ اون‌هایی برم که راحت‌تر توی ذهنم می‌شینن. اگر کلمه یا ترکیبی به شدت جذاب و سخت به نظرمون می‌رسه اما نمی‌تونیم یادش بگیریم، به این معنا نیست که ارزش بیش‌تری از کلمه و ترکیب‌های دیگه داره. مهم اینه که ما بتونیم از اون کلمه یا ترکیب خوب و درست استفاده کنیم.

بعد سعی می‌کنم با این کلمه و ترکیب‌ها بر اساس ساختارهای گرامری‌ای که بلدم جمله‌سازی کنم. یادمون باشه که اون تک‌کلمه لزوماً به کار ما نمی‌آد و موقعی ارزشمند میشه که بتونیم در یک محیط واژگانی قرارش بدیم.

قدم بعدی اینه که سعی کنم اون جمله‌ها رو به طور معناداری کنار هم بذارم و از توالی اون جمله‌ها یک گفتار معنادار و منسجم تولید کنم. برای این کار حتماً نیاز نیست که این‌ها مکتوب باشه؛ البته اگر زبان آموزی هستید که با نُت برداشتن و نوشتن راندمان یادگیریتون بالاتر می‌ره، پیشنهاد می‌کنم حتماً این‌ها رو بنویسید.

حالا موقعیه که بلند‌بلند به صورت گفتاری تولید این جمله‌ها رو تمرین می‌کنیم. این‌که خودتون صدای خودتون رو بشنوید این‌جا مهمه:

هم به افزایش اعتمادبه‌نفستون کمک می‌کنه و هم از اون awkwardnessی که خیلی‌هامون موقع انگلیسی صحبت کردن حس می‌کنیم به‌مرور کم می‌کنه. علاوه بر اون، اگر تا حد قابل قبولی در معرض شنیدنِ زبان انگلیسی قرار گرفته باشید (مثلاً فیلم و سریال می‌بینید یا پادکست گوش می‌کنید)، احتمالاً می‌تونید جاهایی که درست تلفظ نمی‌کنید یا به گوشتون ناآشنا می‌آد رو پیدا کنید و بعد با مراجعه به دیکشنری تلفظ درست رو یاد بگیرید.

اگر کلاس زبان می‌رید، به جای موضوعی که من انتخاب کردم تمرکزتون رو بگذارید روی موضوعِ اون جلسه یا اون هفته‌ی کلاستون و از واژه‌های موضوع اون هفته استفاده کنید. پس، قدم‌به‌قدم، از جملات کوتاه شروع کنید و سعی کنید با کنار هم قرار دادن این جملات کوتاه، کم‌کم به یک متن بلندتر و منسجم برسید. نکته‌ای که اینجا خیلی مهمه بهش توجه کنید اینه که حتماً باید سطحتون رو در نظر بگیرید.

اگر در سطوح پایین‌تر زبان قرار دارید، برید سراغ موضوع‌هایی که برای اون سطح مناسبند؛ مثلاً در مورد دوستانتون یا افراد خانواده صحبت کنید یا در مورد تفریحاتتون، و یا آخرین سفری که رفتید. این روش علاوه بر این‌که به شما در تمرین Speaking کمک می‌کنه، راهِ خوبیه برای تمرین واژه‌هایی که تازه یاد گرفتید.

Record Yourself Speaking

یکی از قسمت‌های مهم تکالیف هفتگی زبان‌آموزهای ما در لینگمی ارسال یک فایل صوتی ضبط‌شده‌ست. شما هم می‌تونید این کار رو برای خودتون انجام بدید. می‌تونید هم ابتدا تمرین کنید و بعد صدای خودتون رو ضبط کنید، و یا این‌که بدون تمرین این کار رو انجام بدید. ترجیحِ من راه اوله، چون حین اون تمرین، شما می‌تونید روی کلمه و دستور زبان هم کار کنید و به سازمان‌دهی ایده‌هاتون بپردازید.

اما اگر زمان ندارید و هم‌چنان می‌خواید از این روش استفاده کنید، می‌تونید در طول روز چند‌بار فایل‌های صوتی خیلی کوتاه برای خودتون ضبط کنید و در مورد موضوع‌های تصادفی (random) صحبت کنید. مثلاً توی ماشین نشستید و می‌بینید که افرادی بدون توجه به قرمز بودن چراغ راهنمایی عابر پیاده، دارند از خیابون عبور می‌کنند.

همون موقع می‌تونید احساستون رو به زبان انگلیسی برای خودتون ضبط کنید. یکی-دو روز به خودتون فرصت بدید و بعد مجدد به اون فایل‌های صوتی برگردید. این فاصله‌ی زمانی به شما این امکان رو می‌ده که با یک دید نسبتاً انتقادی به فایل صوتی خودتون گوش کنید.

همچنین می‌تونید جمله‌ها‌تون رو به ابزارهایی مثل Grammarly بدید تا از اون‌ها رو نظر گرامری براتون چک کنه، یا تلفظ چند تا کلمه‌ای رو که استفاده کردید توی دیکشنری بررسی کنید. با تمرین و تکرار، به مرور هم از نظر گرامری دارید به دانش خودتون اضافه می‌کنید و اشکالاتتون رو برطرف می‌کنید، و هم تلفظ درست کلماتی که احتمالاً تا قبلاً این اشتباه تلفظ می‌کردید رو یاد می‌گیرید.

کلاس زبان این فرآیند رو براتون تسریع و بهینه می‌کنه، چون اون‌جا معلم داره به شما فیدبک می‌ده و طبیعتاً با جزئیات و درستی بیش‌تری این کار انجام می‌گیره. اما اگر به کلاس زبان دسترسی ندارید، با روشی که بالا گفتم هم‌چنان می‌تونید تمرین Speaking داشته باشید. یادتون نره که قدم‌هاتون رو واقع‌بینانه انتخاب کنید.مثلاً اگر برنامه‌ی شلوغی دارید از ابتدا تصمیم نگیرید روزی ۱۰ تا فایل صوتی ۲ دقیقه‌ای ضبط کنید. به جاش هدفتون رو بذارید روی دو تا فایل صوتی یک دقیقه‌ای، اما هر روز این کار رو انجام بدید.

باز هم برمی‌گردم به صحبتی که در ابتدا داشتم و بحث ممارست؛ اون سنگ بزرگی که می‌دونیم علامت نزدنه رو تبدیلش کنیم به سنگ‌های کوچک‌تری که وقتی مدام به دیوارِ نداشتنِ اعتماد‌‌به‌نفس زده بشن، بالاخره باعث می‌شن اون دیوار فرو بریزه.طبیعتاً راه‌های دیگه‌ای هم وجود دارن که می‌تونن بهتون کمک کنن، به‌خصوص اون‌هایی که از نظر روان‌شناختی هم به افزایش اعتمادبه‌نفس شما کمک می‌کنند.