در صورت پخش نشدن فایل صوتی لطفا فیلتر شکن خود را روشن کنید.

چگونه راحت‌تر تصمیم‌های هوشمندانه بگیریم؟

In a 2011 study, researchers followed a group of judges deciding whether or not to offer imprisoned individuals a chance at parole. Logically, one might expect things like an imprisoned person’s crime, existing sentence, and current behavior to be the primary considerations. But while those details were duly examined, one variable had a remarkably large impact: the time of day.

در یک پژوهش که در سال ۲۰۱۱ انجام شد، محققان عملکرد گروهی از قضات را هنگام تصمیم‌گیری درباره اعطای آزادی مشروط به زندانیان بررسی کردند. از نظر منطقی، انتظار می‌رود عواملی مانند نوع جرم، مدت محکومیت و رفتار فعلی زندانی مهم‌ترین معیارهای تصمیم‌گیری باشند. اما با وجود اینکه همه این موارد به‌دقت بررسی می‌شدند، یک عامل دیگر تأثیر شگفت‌انگیزی بر تصمیم قضات داشت: ساعتِ روز.

Imprisoned people who met with the board in the morning were far more likely to receive parole than those whose cases were reviewed in the afternoon, even if their crimes and sentences were practically identical. This finding might seem strange, but the researchers’ explanation was simple: in the afternoon, the judges were likely exhausted.

زندانیانی که صبح با هیئت بررسی آزادی مشروط ملاقات می‌کردند، نسبت به افرادی که پرونده‌شان بعدازظهر بررسی می‌شد، شانس بسیار بیشتری برای دریافت آزادی مشروط داشتند؛ حتی اگر جرم و میزان محکومیت آن‌ها تقریباً یکسان بود. این نتیجه شاید عجیب به نظر برسد، اما توضیح پژوهشگران بسیار ساده بود: قضات در ساعات بعدازظهر احتمالاً خسته شده بودند.

Specifically, they were experiencing decision fatigue. This kind of cognitive exhaustion occurs after a period of extended decision making and it can make people more impulsive and less confident while making choices. The dangers of decision fatigue are clear in high-stakes scenarios like this study, but it can have a serious impact on our day-to-day lives as well.

در واقع، آن‌ها دچار خستگی ناشی از تصمیم‌گیری (Decision Fatigue) شده بودند. این نوع خستگی ذهنی زمانی ایجاد می‌شود که فرد برای مدت طولانی مجبور به تصمیم‌گیری‌های مداوم باشد. در چنین شرایطی، افراد معمولاً تصمیم‌های عجولانه‌تری می‌گیرند و اعتمادبه‌نفس کمتری نسبت به انتخاب‌های خود دارند. اگرچه خطرات این پدیده در موقعیت‌های حساس، مانند تصمیم‌گیری درباره آزادی زندانیان، کاملاً آشکار است، اما می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر زندگی روزمره همه ما نیز داشته باشد.

So what kinds of choices lead us to this state, and what can we do to fight fatigue? Everything our bodies do— whether physical or mental— uses energy. But while it’s unclear exactly what resources are depleted during mental strain, studies have found many individuals seem to have a daily threshold for making decisions.

اما چه نوع تصمیم‌هایی ما را به این وضعیت می‌رسانند و چگونه می‌توان با این خستگی مقابله کرد؟ هر کاری که بدن ما انجام می‌دهد، چه جسمی و چه ذهنی، به انرژی نیاز دارد. اگرچه هنوز دقیقاً مشخص نیست هنگام فشار ذهنی چه منابعی در مغز مصرف می‌شوند، اما تحقیقات نشان داده‌اند که بسیاری از افراد برای تصمیم‌گیری، یک آستانه یا ظرفیت روزانه دارند.

And once that threshold is met, most people make the conscious choice to “take it easy” and save serious thinking about any new decisions for another day. How quickly you reach this threshold depends on several variables, including the frequency, complexity, and novelty of the decisions you have to make.

وقتی این ظرفیت روزانه به پایان می‌رسد، بیشتر افراد آگاهانه تصمیم می‌گیرند کمی استراحت کنند و فکر کردن جدی درباره تصمیم‌های جدید را به زمان دیگری موکول کنند. اینکه چقدر سریع به این نقطه می‌رسید، به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله تعداد تصمیم‌هایی که باید بگیرید، میزان پیچیدگی آن‌ها و اینکه آن تصمیم‌ها چقدر برایتان جدید و ناآشنا هستند.

For example, choosing what to eat for breakfast isn’t very taxing. Not only is this decision limited by what’s available, it’s also a choice you expect to make once a day with fairly low stakes. And even when you’re not quite sure what to eat, the time between this minor decision and the next one should give you ample room to recover whatever cognitive energy you expend.

برای مثال، انتخاب اینکه صبحانه چه بخورید، معمولاً فشار ذهنی زیادی ایجاد نمی‌کند. این تصمیم هم به گزینه‌های موجود محدود است و هم تصمیمی است که هر روز فقط یک بار می‌گیرید و پیامدهای مهمی هم ندارد. حتی اگر کمی در انتخاب صبحانه مردد باشید، فاصله زمانی تا تصمیم بعدی معمولاً به مغز فرصت کافی می‌دهد تا انرژی ذهنی مصرف‌شده را دوباره بازیابی کند.

But let’s imagine something much trickier. For example, your car suddenly breaks down and you need to replace it right away. This is an unexpected, complicated decision with serious consequences. In this case, there are countless options to choose from, and you won’t find them all in one place. To make the optimal choice, you’ll need to do hours of thoughtful research to consider the various pros and cons.

حالا موقعیتی بسیار پیچیده‌تر را تصور کنید. فرض کنید خودروی شما ناگهان خراب شده و مجبورید هرچه سریع‌تر یک خودروی جدید بخرید. این تصمیم، هم غیرمنتظره است، هم پیچیده و هم پیامدهای مهمی دارد. در چنین شرایطی، گزینه‌های بسیار زیادی پیش روی شما قرار دارد و همه آن‌ها را هم در یک مکان پیدا نمی‌کنید. برای اینکه بهترین انتخاب را داشته باشید، باید ساعت‌ها تحقیق کنید و مزایا و معایب گزینه‌های مختلف را با دقت بررسی کنید.

And since this is a decision you don’t often make, you’ll also have to identify what considerations are most important. The time pressure can add additional stress both during the decision-making process and afterward, as you expend more energy wondering if you would have made a different decision with more time.

از آنجا که خرید خودرو تصمیمی نیست که مرتب با آن روبه‌رو شوید، ابتدا باید مشخص کنید چه معیارهایی برایتان اهمیت بیشتری دارند. علاوه بر این، محدودیت زمانی نیز استرس بیشتری ایجاد می‌کند؛ هم هنگام تصمیم‌گیری و هم بعد از آن، زیرا ممکن است مدام با خود فکر کنید که اگر زمان بیشتری داشتید، شاید انتخاب متفاوت یا بهتری انجام می‌دادید.

After just a single decision of this magnitude, most people would have already reached their decision-making threshold. But in professions where individuals need to make multiple high-stakes decisions every day, decision fatigue can be much more dangerous. Judges, like those in the 2011 study, often encounter difficult decisions back-to-back, with no time to recover.

تنها پس از گرفتن یک تصمیم مهم در این سطح، بیشتر افراد به حد نهایی توان تصمیم‌گیری روزانه خود می‌رسند. اما در مشاغلی که افراد باید هر روز چندین تصمیم حساس و سرنوشت‌ساز بگیرند، خستگی ناشی از تصمیم‌گیری می‌تواند بسیار خطرناک‌تر باشد. برای مثال، قضات، مانند شرکت‌کنندگان در مطالعه سال ۲۰۱۱، اغلب مجبورند بدون هیچ فرصتی برای استراحت، پشت سر هم درباره پرونده‌های دشوار تصمیم بگیرند.

Many researchers are especially concerned about decision fatigue in medicine. Doctors often work long shifts full of life-or-death decisions, and some studies have found that medical workers are much more likely to make critical mistakes when working extended shifts. Addressing these issues requires institutional changes, but there are much more direct ways most of us can avoid fatigue in our daily lives.

بسیاری از پژوهشگران به‌ویژه درباره خستگی ناشی از تصمیم‌گیری در حوزه پزشکی نگران هستند. پزشکان معمولاً شیفت‌های طولانی دارند و در طول روز بارها باید درباره مرگ و زندگی بیماران تصمیم بگیرند. برخی مطالعات نیز نشان داده‌اند که کارکنان حوزه درمان در شیفت‌های طولانی، احتمال بیشتری دارد که مرتکب اشتباهات مهم و خطرناک شوند. حل این مشکل به اصلاحات در سطح سازمانی نیاز دارد، اما در زندگی روزمره نیز راهکارهای ساده‌تری وجود دارد که می‌تواند به کاهش این نوع خستگی کمک کند.

One simple strategy is to make fewer daily decisions, tackling your to-do list over multiple days, or even removing some rote decisions from your day altogether. It’s also typically less draining to offer advice on a hard decision than it is to make that choice yourself. So it can be helpful to imagine your decisions as someone else’s before considering how the consequences impact you specifically.

یکی از ساده‌ترین راهکارها این است که تعداد تصمیم‌های روزانه خود را کاهش دهید؛ برای مثال، کارهای فهرست برنامه‌هایتان را بین چند روز تقسیم کنید یا حتی برخی تصمیم‌های تکراری را به‌طور کامل از برنامه روزانه حذف کنید. همچنین معمولاً انرژی کمتری صرف می‌شود اگر به دیگران درباره یک تصمیم سخت مشورت بدهید تا اینکه خودتان همان تصمیم را بگیرید. بنابراین، می‌تواند مفید باشد که ابتدا تصمیم خود را طوری بررسی کنید که انگار متعلق به شخص دیگری است و سپس به تأثیر آن بر زندگی خودتان فکر کنید.

Finally, it’s essential to remember that not every choice is equally important, and learning how to relax about the small stuff can help you save energy for the decisions that truly matter.

در نهایت، مهم است به خاطر داشته باشید که همه تصمیم‌ها ارزش و اهمیت یکسانی ندارند. اگر یاد بگیرید درباره مسائل کوچک کمتر وسواس به خرج دهید و آرامش بیشتری داشته باشید، انرژی ذهنی خود را برای تصمیم‌هایی حفظ خواهید کرد که واقعاً مهم و سرنوشت‌ساز هستند.