Exploring the benefits of a bilingual brain

بررسی مزایا مغز دو زبانه

“¿Hablas español? Parlez-vous français? 你会说中文吗؟ If you answered, “sí,” “oui,” or “会” and you’re watching this in English, chances are you belong to the world’s bilingual and multilingual majority.

And besides having an easier time traveling or watching movies without subtitles, knowing two or more languages means that your brain may actually look and work differently than those of your monolingual friends.”

آیا اسپانیایی صحبت می‌کنید؟ فرانسوی بلدید؟ چینی صحبت می‌کنید؟ اگر جواب شما «sí»، «oui» یا «会» بوده و این را به زبان انگلیسی می‌بینید، احتمالاً شما جزو اکثریت دو‌زبانه یا چندزبانه‌ی جهان هستید. جدا از این‌که سفر کردن برایتان راحت‌تر است یا می‌توانید فیلم‌ها را بدون زیرنویس تماشا کنید، دانستن دو یا چند زبان باعث می‌شود مغز شما واقعاً از نظر ساختار و عملکرد با دوستان تک‌زبانه‌تان متفاوت باشد.

“So what does it really mean to know a language? Language ability is typically measured in two active parts, speaking and writing, and two passive parts, listening and reading. While a balanced bilingual has near equal abilities across the board in two languages, most bilinguals around the world know and use their languages in varying proportions.”

اما واقعاً «دانستن یک زبان» یعنی چه؟ توانایی زبانی معمولاً در دو بخش فعال، یعنی صحبت کردن و نوشتن، و دو بخش غیرفعال، یعنی شنیدن و خواندن سنجیده می‌شود. یک فرد دوزبانه‌ی متعادل تقریباً در هر دو زبان مهارت برابر دارد، اما بیشتر دوزبانه‌های جهان زبان‌هایشان را به نسبت‌های متفاوتی می‌دانند و استفاده می‌کنند.

“And depending on their situation and how they acquired each language, they can be classified into three general types. For example, let’s take Gabriella, whose family immigrates to the US from Peru when she’s two-years old.

As a compound bilingual, Gabriella develops two linguistic codes simultaneously, with a single set of concepts, learning both English and Spanish as she begins to process the world around her.”

بسته به شرایط زندگی و نحوه یادگیری هر زبان، افراد دوزبانه را می‌توان به سه دسته کلی تقسیم کرد. برای مثال، گابریلا را در نظر بگیرید که وقتی دو ساله است خانواده‌اش از پرو به آمریکا مهاجرت می‌کنند. او به عنوان یک دوزبانه‌ی «ترکیبی»، دو نظام زبانی را هم‌زمان و با یک مجموعه مفهومی مشترک رشد می‌دهد و هنگام شناخت دنیای اطرافش، هم انگلیسی و هم اسپانیایی را با هم یاد می‌گیرد.

“Her teenage brother, on the other hand, might be a coordinate bilingual, working with two sets of concepts, learning English in school, while continuing to speak Spanish at home and with friends. Finally, Gabriella’s parents are likely to be subordinate bilinguals who learn a secondary language by filtering it through their primary language.”

در مقابل، برادر نوجوان او ممکن است یک دوزبانه‌ی «همپایه» باشد که با دو مجموعه مفهومی جداگانه کار می‌کند؛ او انگلیسی را در مدرسه یاد می‌گیرد و در عین حال در خانه و با دوستانش اسپانیایی صحبت می‌کند. در نهایت، احتمالاً والدین گابریلا دوزبانه‌ی «وابسته» هستند که زبان دوم را از طریق فیلتر زبان مادری خود یاد می‌گیرند.

“Because all types of bilingual people can become fully proficient in a language regardless of accent or pronunciation, the difference may not be apparent to a casual observer. But recent advances in brain imaging technology have given neurolinguists a glimpse into how specific aspects of language learning affect the bilingual brain.”

از آنجا که همه انواع افراد دوزبانه می‌توانند صرف‌نظر از لهجه یا تلفظ، کاملاً به یک زبان مسلط شوند، این تفاوت‌ها ممکن است برای یک ناظر عادی قابل تشخیص نباشد. اما پیشرفت‌های اخیر در فناوری تصویربرداری مغزی به عصب‌زبان‌شناسان این امکان را داده تا ببینند جنبه‌های مختلف یادگیری زبان چگونه بر مغز افراد دوزبانه تأثیر می‌گذارد.

“It’s well known that the brain’s left hemisphere is more dominant and analytical in logical processes, while the right hemisphere is more active in emotional and social ones, though this is a matter of degree, not an absolute split. The fact that language involves both types of functions while lateralization develops gradually with age, has lead to the critical period hypothesis.”

می‌دانیم که نیمکره چپ مغز در فرایندهای منطقی نقش غالب‌تر و تحلیلی‌تری دارد، در حالی که نیمکره راست بیشتر در فعالیت‌های احساسی و اجتماعی فعال است؛ البته این تقسیم‌بندی مطلق نیست و فقط شدت فعالیت متفاوت است. از آنجا که زبان هر دو نوع کارکرد را درگیر می‌کند و جانبی‌شدن مغز به‌تدریج با افزایش سن شکل می‌گیرد، فرضیه‌ای به نام «دوره بحرانی» مطرح شده است.

“According to this theory, children learn languages more easily because the plasticity of their developing brains lets them use both hemispheres in language acquisition, while in most adults, language is lateralized to one hemisphere, usually the left. If this is true, learning a language in childhood may give you a more holistic grasp of its social and emotional contexts.”

بر اساس این نظریه، کودکان زبان‌ها را آسان‌تر یاد می‌گیرند زیرا انعطاف‌پذیری مغز در حال رشدشان اجازه می‌دهد از هر دو نیمکره برای یادگیری زبان استفاده کنند؛ در حالی که در بیشتر بزرگسالان، زبان عمدتاً به یک نیمکره، معمولاً نیمکره چپ، محدود می‌شود. اگر این نظریه درست باشد، یادگیری زبان در کودکی می‌تواند درک عمیق‌تر و همه‌جانبه‌تری از بافت‌های اجتماعی و احساسی آن زبان به شما بدهد.

“Conversely, recent research showed that people who learned a second language in adulthood exhibit less emotional bias and a more rational approach when confronting problems in the second language than in their native one. But regardless of when you acquire additional languages, being multilingual gives your brain some remarkable advantages.”

در مقابل، پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند افرادی که زبان دوم را در بزرگسالی یاد گرفته‌اند، هنگام روبه‌رو شدن با مسائل در زبان دوم، سوگیری احساسی کمتری دارند و منطقی‌تر عمل می‌کنند نسبت به زمانی که همان مسئله را به زبان مادری خود بررسی می‌کنند. با این حال، صرف‌نظر از این‌که چه زمانی زبان جدیدی یاد بگیرید، چندزبانه بودن مزایای چشمگیری برای مغز شما دارد.

“Some of these are even visible, such as higher density of the grey matter that contains most of your brain’s neurons and synapses, and more activity in certain regions when engaging a second language. The heightened workout a bilingual brain receives throughout its life can also help delay the onset of diseases, like Alzheimer’s and dementia by as much as five years.”

برخی از این مزایا حتی قابل مشاهده هستند، مانند تراکم بیشتر ماده خاکستری که بیشتر نورون‌ها و سیناپس‌های مغز را در خود دارد، و فعالیت بیشتر در برخی نواحی هنگام استفاده از زبان دوم. تمرین مداومی که مغز دوزبانه در طول زندگی تجربه می‌کند می‌تواند شروع بیماری‌هایی مانند آلزایمر و زوال عقل را تا حدود پنج سال به تأخیر بیندازد.

“The idea of major cognitive benefits to bilingualism may seem intuitive now, but it would have surprised earlier experts. Before the 1960s, bilingualism was considered a handicap that slowed a child’s development by forcing them to spend too much energy distinguishing between languages, a view based largely on flawed studies.”

امروزه ایده فواید شناختی مهمِ دوزبانه بودن بدیهی به نظر می‌رسد، اما در گذشته برای متخصصان تعجب‌آور بود. پیش از دهه ۱۹۶۰، دوزبانه بودن نوعی مانع تلقی می‌شد که رشد کودک را کند می‌کند، زیرا تصور می‌کردند کودک انرژی زیادی را صرف تمایز دادن بین زبان‌ها می‌کند؛ دیدگاهی که عمدتاً بر پژوهش‌های ناقص و نادرست استوار بود.

“And while a more recent study did show that reaction times and errors increase for some bilingual students in cross-language tests, it also showed that the effort and attention needed to switch between languages triggered more activity in, and potentially strengthened, the dorsolateral prefrontal cortex.”

هرچند یک مطالعه جدیدتر نشان داد که در برخی آزمون‌های بین‌زبانی، زمان واکنش و میزان خطا در دانش‌آموزان دوزبانه افزایش می‌یابد، اما همین پژوهش نشان داد تلاشی که برای جابه‌جایی بین زبان‌ها لازم است، فعالیت بیشتری را در قشر پیش‌پیشانی پشتی‌جانبی مغز ایجاد می‌کند و احتمالاً آن را تقویت می‌کند.

“This is the part of the brain that plays a large role in executive function, problem solving, switching between tasks, and focusing while filtering out irrelevant information. So, while bilingualism may not necessarily make you smarter, it does make your brain more healthy, complex and actively engaged.”

این بخش از مغز نقش مهمی در کارکردهای اجرایی، حل مسئله، جابه‌جایی بین وظایف و تمرکز همراه با حذف اطلاعات نامربوط دارد. بنابراین، اگرچه دوزبانه بودن لزوماً شما را باهوش‌تر نمی‌کند، اما مغزتان را سالم‌تر، پیچیده‌تر و فعال‌تر نگه می‌دارد.

“And even if you didn’t have the good fortune of learning a second language as a child, it’s never too late to do yourself a favor and make the linguistic leap from, “Hello,” to, “Hola,” “Bonjour” or “你好’s” because when it comes to our brains a little exercise can go a long way.”

و حتی اگر این شانس را نداشته‌اید که در کودکی زبان دومی یاد بگیرید، هیچ‌وقت برای انجام دادن یک لطف بزرگ در حق خودتان دیر نیست و می‌توانید از «Hello» به «Hola»، «Bonjour» یا «你好» جهش زبانی داشته باشید. چون وقتی پای مغز در میان باشد، کمی تمرین می‌تواند تأثیر بسیار بزرگی داشته باشد.